HomeNowo軼iO firmieRegulaminTw鎩 koszykKontakt
Sklep numizmatyczny zaprasza, 21 czerwca 2018 r. U篡tkownicy online: 95
Pole znajonemu  |  Dodaj do ulubionych
Nowo軼i
1 $, Anio szcz窷cia, 2015
Mennica Polska: Numizmatyka
Cena brutto: 239.00 PLN

10 z, Stulecie odzyskania przez Polsk niepodleg這軼i - J霩ef Haller, 2016
Mennica Polska: Numizmatyka
Cena brutto: 129.00 PLN

Kaseta rocznikowa na srebrne monety kolekcjonerskie NBP - rocznik 2014
pozostali
Cena brutto: 180.00 PLN


Informacje
Plan emisyjny monet
i banknotów w 2018 roku:


Polska Reprezentacja Olimpijska PyeongChang
- 200 zł, 10 zł

Wyklęci przez komunistów żołnierze niezłomni August Emil Fieldorf „Nil”
- 10 zł

Wielcy polscy ekonomiści
Fryderyk Skarbek
- 10zł

Moneta okolicznościowa z napisem 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości
- 5 zł

Polskie Termopile - Hodów
- 10 zł

100-lecie czynu zbrojnego Polonii amerykańskiej
- 10 zł

Skarby Stanisława Augusta
Henryk Walezy
- 500 zł, 50 zł

Historia monety polskiej boratynka, tymf Jana Kazimierza
- 20 zł

760-lecie Towarzystwa Strzeleckiego Bractwa Kurkowego
w Krakowie
- 10 zł

100-lecie powstania Gimnazjum
i Liceum im. Stefana Batorego
w Warszawie
- 10 zł

POLONIA RESTITUTA
- 10 zł

125-lecie działalności Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
- 10 zł

Niepodległość
- 20 zł (banknot kolekcjonerski)

Stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości – Ignacy Jan Paderewski
- 100 zł, 10 zł

100. rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości
- 1 zł, 2018 zł, 100 zł

Wyklęci przez komunistów żołnierze niezłomni – Hieronim Dekutowski „Zapora”
- 10 zł

100. rocznica wybuchu Powstania Wielkopolskiego
- 200 zł, 10 zł

Wiadomo軼i

Emisje NBP
Emisja monet NBP 2018

Emisja monet NBP 2017

Emisja monet NBP 2016

Emisja monet NBP 2015

Emisja monet NBP 2014

Emisja monet NBP 2013

Emisja monet NBP 2012

Emisja monet NBP 2011

Emisja monet NBP 2010

Emisja monet NBP 2009

Emisja monet NBP 2008

Emisja monet NBP 2007

Emisje monet NBP 1995 - 2006


 
Koronowani Kr鏊owie Polski - Wac豉w II (1271-1305) - blister numizmatyka, 2008
Nazwa Cena brutto
Koronowani Kr鏊owie Polski - Wac豉w II (1271-1305) - blister numizmatyka, 2008
118.00 PLN

Producent: Mennica Polska: Numizmatyka

ID: 721

Koronowani Kr鏊owie Polski
- Wac豉w II (1271-1305)


Kontynuacja popularnej serii "Poczet Kr鏊闚 i Ksi捫徠 Polskich". Cztery numizmaty w eleganckim blistrze z wizerunkiem popiersia i p馧postaci Wac豉wa II, wybite w niskim nak豉dzie - tylko 1000 sztuk.

Data emisji: 15.05.2008 r.
Stop: mosi康z z這cony, 2 x mosi康z srebrzony, mosi康z
Stempel: lustrzany - 3 pierwsze numizmaty, stempel zwyk造 - ostatni numizmat
字ednica: 21,00 mm, 2 x 32,00 mm, 27,00 mm

Nak豉d limitowany: 1000 komplet闚

Projekt nawi您uje do serii monet „Poczet Kr鏊闚 i Ksi捫徠 Polski” emitowanej przez NBP w latach 1979-2005. W tym czasie wybito w Mennicy monety po鈍i璚one 23 kr鏊om i ksi捫皻om. Inspiracj by造 rysunki Jana Matejki. Nie wszystkie portrety w豉dc闚 opracowane przez s造nnego malarza zosta造 wyemitowane. Bior帷 pod uwag opini kr璕闚 numizmatycznych Mennica Polska pragnie przedstawi Pa雟twu pozosta貫 wizerunki koronowanych g堯w. Projekty do serii wykonuj ci sami arty軼i, kt鏎zy projektowali wcze郾iejsze monety. Przy t這czeniu powtarzane s tak瞠 zasady i 鈔ednice obowi您uj帷e przy produkcji monet kolekcjonerskich. Na awersach umieszczone s popiersia i p馧postaci w豉dcy, po drugiej stronie znajduj si historyczny herb i 豉ci雟ki zapis imienia oraz tytulatury kr鏊ewskiej. Stanowi to nawi您anie do oryginalnych monet Polski Kr鏊ewskiej. Jako trzeci w proponowanej przez nas serii „Koronowani kr鏊owie Polski” prezentujemy posta kr鏊a Wac豉wa II.

W serii do upami皻nienia przewidziani s:
- Anna Jagiellonka,
- Mieszko II,
- Wac豉w II,
- Ludwig W璕ierski,
- Jan Olbracht,
- Aleksander Jagiello鎍zyk,
- Henryk Walezy,
- Micha Korybut Wi郾iowiecki,
- August III Sas.

W serii oferowane s:
- zestawy z這te o nak豉dzie 100 komplet闚,
- zestawy srebrne o nak豉dzie 500 komplet闚,
- blistry o nak豉dzie 1000 komplet闚.


Wac豉w II - obraz Jana Matejki

Wac豉w II Czeski (czes. V塶lav, niem. Wenzel, polska wersja imienia: Wi璚豉w) (ur. 27 wrze郾ia 1271 r., zm. 21 czerwca 1305 r., Praga) - z dynastii Przemy郵id闚, ksi捫 czeski w latach 1278-1297 (do 1285 regencja), kr鏊 czeski od 1297, w豉dca ziemi k這dzkiej od 1290, ksi捫 krakowski od 1291, sandomierski od 1292, brzesko-kujawski, sieradzko-喚czycki, wielkopolski i pomorski od 1299, kr鏊 polski od 1300, w豉dca zwierzchni nad ksi瘰twami: bytomskim (od 1289), opolskim, cieszy雟kim (od 1291), raciborskim (od 1292), sieradzkim, 喚czyckim i brzesko-kujawskim (w latach 1292-1299), inowroc豉wskim, dobrzy雟kim (od 1299) oraz wroc豉wsko-legnickim i 鈍idnicko-jaworskim (od 1301).

Genealogia, 鄉ier ojca

Wac豉w II by synem tragicznie zmar貫go w 1278 r. w bitwie pod Suchymi Krutami kr鏊a czeskiego - Przemys豉 Ottokara II i ksi篹niczki halickiej (czernichowskiej) Kunegundy. W momencie 鄉ierci ojca Wac豉w II, maj帷 zaledwie siedem lat, znalaz si na 豉sce pot篹nego kr鏊a niemieckiego - Rudolfa I Habsburga, kt鏎y wspania這my郵nie zadowoli si krainami zdobytymi wcze郾iej od Przemys豉 Ottokara II: Austri, Styri, Karynti i Krain. Ziemie te ju w nied逝gim czasie sta造 si podstaw pot璕i dynastii Habsburg闚.

Rz康y regencyjne w Czechach margrabiego brandenburskiego - Ottona Wysokiego
Wobec ma這letnio軼i Wac豉wa II rz康y w zniszczonym wojn kraju (sk豉daj帷ego si z dw鏂h krain: Czech i Moraw) mia豉 obj望 regencja mianowana przez najwa積iejszego suwerena tych ziem - kr鏊a Rudolfa. Kandydat闚 do obj璚ia tego intratnego stanowiska by這 kilku (m.in. ksi捫 wroc豉wski Henryk IV Probus, kt鏎y w zamian za rezygnacj otrzyma bogat ziemi k這dzk), ostatecznie jednak wyb鏎 w豉dcy niemieckiego pad na margrabiego brandenburskiego - Ottona Wysokiego z dynastii aska雟kiej. Swoje rz康y regencyjne Otton Brandenburski traktowa jako najlepszy spos鏏 na szybkie wzbogacenie si, w czym zreszt skutecznie pomagali mu czescy magnaci pragn帷y wykorzysta sytuacj. Dodatkowo na polecenie margrabiego brandenburskiego m這dziutkiego Wac豉wa wywieziono do Berlina, a nast瘼nie do Szpandawy, gdzie w jawny spos鏏 traktowano go jako zak豉dnika maj帷ego zapewni spok鎩 w razie ewentualnego sprzeciwu Czech闚 oburzonych rabunkow polityk Brandenburczyk闚.

Kilkuletni pobyt Wac豉wa w Brandenburgii dosy powa積ie odbi si na psychice m這dziutkiego w豉dcy. Z jednej strony Wac豉w wyni鏀 nieprzeci皻n inteligencj, umiej皻no嗆 lawirowania i zami這wanie do poezji rycerskiej, z drugiej strony jednak - opiekun zapomnia zapozna go z umiej皻no軼i pisania i czytania. To zapewne w tym okresie 篡cia w Wac豉wie ujawni造 si takie cechy charakteru jak: krzywoprzysi瘰two, zabobonno嗆 (ba si m.in. burzy i miauczenia kot闚, tak瞠 w doros造m 篡ciu), ambicja oraz sk這nno嗆 do ascezy po陰czona jednocze郾ie z umi這waniem do rozpusty i zabawy.

Regencja matki Kunegundy i magnata czeskiego Zawiszy z Falkensteinu
W 1283 r. Wac豉w II m鏬 powr鏂i do Pragi w zwi您ku z rezygnacj z regencji Ottona Brandenburskiego. Margrabia w zamian za to otrzyma wysokie odszkodowanie pieni篹ne. Ster rz康闚 a do swej 鄉ierci w 1285 r. przej窸a matka w豉dcy - Kunegunda Halicka. Obok kr鏊owej realn w豉dz nad Czechami i Morawami zdoby jej kochanek (kt鏎y w roku 1285 zosta jej legalnym ma鹵onkiem) - Zawisza z Falkensteinu (pochodz帷y z rodu Witkowic闚). Stosunki intymne 陰czy造 kr鏊ow z Zawisz prawdopodobnie jeszcze za 篡cia Przemys豉 Ottokara II. W 1282 r. ze zwi您ku Zawiszy i Kunegundy urodzi si syn. Oficjalnie pot篹ny magnat zosta wychowawc Wac豉wa, co dodatkowo wp造n窸o na m這dego w豉dc, kt鏎y szczerze si do Zawiszy przywi您a. Umo磧iwi這 to magnatowi obsadzenie wa積iejszych urz璠闚 w pa雟twie swoimi zwolennikami.

Samodzielne rz康y Wac豉wa II, wsp馧praca z Habsburgami
Okres regencji zako鎍zony zosta oficjalnie w 1285 r. wraz z przydzieleniem Wac豉wowi Czech i Moraw w lenno, przez kr鏊a niemieckiego Rudolfa Habsburga. Jednocze郾ie zgodnie ze wcze郾iejszymi umowami Wac豉w po郵ubi c鏎k Rudolfa - Gut. Ma鹵e雟two to w zwi您ku z nienajlepszym zdrowiem Wac豉wa dawa這 Habsburgom nadzieje na rych貫 przej璚ie dziedzictwa po Przemy郵idach. 奸ub odby si w atmosferze skandalu, gdy Rudolf nie zgodzi si na to, aby w uroczysto軼iach wzi掖 udzia Zawisza z Falkensteinu, czym uczyni mu powa積y afront, a ponadto m這dziutka panna m這da wr鏂i豉 z powrotem do domu, by nie zostawa - jak twierdzili Habsburgowie - na zdemoralizowanym dworze.

Wkr鏒ce okaza這 si, 瞠 na dworze Wac豉wa wp造wy Zawiszy znacz coraz mniej. Jeszcze w 1285 r. w zwi您ku ze 鄉ierci Kunegundy Czernihowskiej, g堯wnym doradc Przemy郵idy zosta biskup praski Tobiasz, kt鏎emu uda這 si ostatecznie przeforsowa uk豉d z Habsburgami (zawarto go w marcu 1288 r. pod Znojmem z Albrechtem Austriackim). Wac豉w II ostatecznie wtedy zrezygnowa z ojcowskich nabytk闚 w Austrii, w zamian za co otrzyma obietnic pomocy w ekspansji Czech na p馧noc w kierunku podzielonej na dzielnice Polski. Mimo utraty poparcia Wac豉wa, Zawisza z Falkensteinu w dalszym ci庵u stara si prowadzi antyhabsbursk polityk, co w 1288 r. sta這 si przyczyn jego zdradzieckiego uwi瞛ienia, a nast瘼nie dwa lata p騧niej zamordowania. W celu uspokojenia sumienia w豉dca czeski zdecydowa si na ufundowanie klasztoru cysters闚 w Zbras豉wiu.

Opanowanie przez Przemy郵id Ma這polski, zho責owanie ksi瘰tw 郵御kich i kujawskich
Po ugodzie z Habsburgami Wac豉w II szuka pretekstu do wmieszania si w sprawy polskie. Okazja nadarzy豉 si jeszcze w 1288 r. w zwi您ku z bezpotomn 鄉ierci ksi璚ia krakowskiego - Leszka Czarnego, 穎natego z rodzon ciotk Przemy郵idy - Gryfin. Wprawdzie w 闚czesnych czasach nikt nie s造sza o mo磧iwo軼i dziedziczenia posiad這軼i po ciotce, lecz za kandydatur Wac豉wa II przemawia這 bogactwo i fakt rzeczywistej elekcyjno軼i tronu w Krakowie. Tymczasem w Polsce wybuch豉 wojna mi璠zydzielnicowa pomi璠zy kandydatem krakowskich mo積ych i mieszcza雟twa, ksi璚iem wroc豉wskim - Henrykiem Probusem, a przyrodnim bratem Leszka - W豉dys豉wem υkietkiem (pocz徠kowo g堯wnym kandydatem opozycji przeciwko Probusowi by ksi捫 p這cki Boles豉w II, lecz dosy pr璠ko niespodziewanie zrezygnowa), powo逝j帷ym si na prawa spadkowe. W 1289 r. cz窷 Ma這polski z Krakowem uda這 si opanowa ostatecznie Henrykowi IV. Nie zdo豉 on usun望 jednak υkietka z ca這軼i dzielnicy, gdy kujawski Piast zachowa w豉dz nad Sandomierzem.

Krwawe zapasy Piastowicz闚 przynios造 tak瞠 niespodziewany sukces Wac豉wowi, kt鏎emu 10 stycznia 1289 r. zdecydowa si z這篡 ho責 lenny zagro穎ny przez Henryka Probusa - Kazimierz Bytomski. Wkr鏒ce do Kazimierza do陰czyli jego trzej bracia: Bolko I Opolski, Mieszko Cieszy雟ki (obaj w 1291 r.) i Przemys豉w Raciborski (w 1292 r.).



Do akcji zbrojnej w celu opanowania Ma這polski dosz這 w styczniu 1291 r. Krok ten spowodowa nag造 zgon w czerwcu 1290 r. Henryka IV Probusa (kt鏎y zgodnie z wol zapisan w testamencie zwr鏂i Wac豉wowi uzyskan w 1278 r. ziemi k這dzk) i umo磧iwi ksi璚iu czeskiemu obj璚ie tronu krakowskiego, kt鏎y na mocy testamentu spisanego przez ksi璚ia wroc豉wskiego nale瘸 si ciesz帷emu si ma造m poparciem w鈔鏚 miejscowych mo積ych - Przemys這wi II Wielkopolskiemu.

Wtedy te z nieznanych przyczyn ksi捫 wielkopolski zrezygnowa z pretensji do Ma這polski na rzecz Wac豉wa, kt鏎y maj帷 wreszcie solidn podstaw prawn - ruszy na czele armii do Krakowa. Op鏎 w豉dcy czeskiemu zdecydowa si zastosowa rz康z帷y w Sandomierzu W豉dys豉w υkietek, jednak wobec olbrzymiej przewagi militarnej Przemy郵idy, musia w sierpniu 1292 r. pod Sieradzem nie tyko zrezygnowa z praw do Ma這polski, ale wraz z bratem Kazimierzem II z這篡 ho責 lenny z ziem sk豉daj帷ych si z Sieradza, 璚zycy i Brze軼ia Kujawskiego. W豉dz Wac豉wa nad Ma這polsk, 瞠ni帷 si z siostr Przemy郵idy - Kunegund, uzna r闚nie ksi捫 mazowiecki Boles豉w II.

Mimo zdobycia Ma這polski sytuacja w Polsce by豉 daleka od stabilno軼i. Rz康y w Krakowie popierali wprawdzie miejscowi mo積i, zadowoleni z nadania przywileju w Litomy郵u, lecz wiadomo by這, 瞠 W豉dys豉w υkietek 豉two nie zrezygnuje, wsparty poparciem udzielonym na zje寮zie w Kaliszu przez arcybiskupa gnie幡ie雟kiego - Jakuba 安ink i w豉dc Wielkopolski - Przemys豉 II. W si喚 r鏀 tak瞠 ksi捫 wielkopolski, kt鏎y poparty autorytetem arcybiskupa, odziedziczywszy w grudniu 1294 r. Pomorze Gda雟kie, zdo豉 uzyska zgod papie瘸 Bonifacego VIII na koronacj kr鏊ewsk, pomimo podobnych zabieg闚 ze strony Wac豉wa.

Konfrontacja Przemys豉 II z Wac豉wem II wydawa豉 si nie do unikni璚ia, kiedy 8 lutego 1296 r. kr鏊 polski zosta podst瘼nie zamordowany z inspiracji margrabi闚 brandenburskich. 妃ier najsilniejszego konkurenta, mimo przej璚ia wi瘯szo軼i spadku po Przemy郵e przez W豉dys豉wa υkietka, umo磧iwi豉 Wac豉wowi kontynuowanie ekspansji.

Koronacja Wac豉wa na kr鏊a czeskiego, opanowanie Wielkopolski i Pomorza
W 1297 r. za zgod Rudolfa z Habsburga Wac豉w koronowa si na kr鏊a czeskiego w Pradze, co jeszcze bardziej wzmocni這 jego pozycj zar闚no w Czechach, jak i w Polsce. Spowodowa這 to, i dwa lata p騧niej na zje寮zie w K喚ce Wac豉w II upomnia si od W豉dys豉wa υkietka o z這瞠nie ho責u lennego z nabytk闚 uzyskanych po 鄉ierci Przemys豉 II i kiedy Piastowicz nie wywi您a si z zawartych tam obietnic, kr鏊 m鏬 bez przeszk鏚 usun望 krn帳rnego ksi璚ia z kraju. W ten spos鏏 pod bezpo鈔ednim panowaniem Wac豉wa znalaz豉 si ca豉 Ma這polska, Wielkopolska, Kujawy Brzeskie, Sieradz, 璚zyca oraz Pomorze Gda雟kie. Dodatkowym sukcesem Wac豉wa by這 rozci庵ni璚ie zale積o軼i lennej nad kujawskimi krewnymi υkietka - ksi捫皻ami inowroc豉wskimi i dobrzy雟kimi.

Koronacja na kr鏊a polskiego, apogeum pot璕i
W sierpniu 1300 r. skutecznie prowadzona polityka umo磧iwi豉 koronacj Wac豉wa II na kr鏊a Polski (za zgod w豉dcy Niemiec). Koronacji w katedrze gnie幡ie雟kiej dokona dotychczasowy przeciwnik rz康闚 czeskich w Polsce - arcybiskup gnie幡ie雟ki Jakub 安inka. Powodem tej nag貫j zmiany by豉 prawdopodobnie ch耩 doprowadzenia do zjednoczenia kraju. Po nag造m zgonie Przemys豉 II i nieudanych rz康ach W豉dys豉wa υkietka sta這 si jasne, 瞠 powstanie zjednoczonej Polski na skutek dzia豉 kt鏎ego ze sk堯conych wzajemnie Piast闚 jest raczej ma這 prawdopodobne. Nie bez znaczenia by這 marzenie wielu, 瞠 dzi瘯i wsp鏊nej czesko-polskiej monarchii (nawet, je瞠li punkt ci篹ko軼i mia豚y by w Pradze) uda si zwalczy coraz bardziej gro膨ce niebezpiecze雟two wynarodowienia obu kraj闚 w zwi您ku z coraz intensywniejsz kolonizacj niemieck. Wprawdzie trudno by這 uzna Wac豉wa za propagatora j瞛yka s這wia雟kiego, skoro sam pos逝giwa si prawdopodobnie j瞛ykiem niemieckim i otacza si g堯wnie niemieckimi doradcami, lecz szansa na zmian kursu by豉 du瘸 w zwi您ku z pojawiaj帷ymi si coraz wyra幡iej tendencjami antyniemieckimi i to zar闚no w Polsce, jak i w Czechach.

W celu znalezienia dodatkowych podstaw prawnych do korony polskiej, Wac豉w (w zwi您ku z wcze郾iejsz 鄉ierci Guty Habsburskiej) zaraz po koronacji zdecydowa si na po郵ubienie jedynej c鏎ki Przemys豉 II Wielkopolskiego - El瘺iety Ryksy. W豉軼iwy 郵ub i dope軟ienie ma鹵e雟twa, jako 瞠 Piast闚na by豉 jeszcze ma這letnia, odby si trzy lata p騧niej - 26 maja 1303. W 1301 r. zmar ksi捫 jaworski i 鈍idnicki - Bolko I, pozostawiaj帷 trzech nieletnich syn闚. Rz康y regencyjne nad 安idnic i Jaworem (a tak瞠 nad Wroc豉wiem i Legnic, gdzie Bolko sprawowa do 1301 r. opiek nad synami brata Henryka V Brzuchatego) obj掖 wtedy Wac豉w II. W ten spos鏏 pod wp造wami Wac豉wa II znalaz豉 si ca豉 Polska, z wyj徠kiem w豉dztwa rz康zonego przez Henryka III G這gowczyka.

Metody rz康闚 w Polsce
Rz康y w Polsce Wac豉w II opar na wprowadzonym przez siebie urz璠zie starosty, co w znacznym stopniu usprawni這 administracj. W ca造m kraju, co zgodnie podkre郵aj nawet kronikarze niech皻ni Przemy郵idom, dosz這 do znacznej poprawy bezpiecze雟twa i wzrostu dochod闚 skarbu. Poprawa finans闚 umo磧iwi豉 wprowadzenie mocniejszej waluty - grosza praskiego. Uda這 si te z pomoc W這cha Gozzo z Orvieto wyda prawo g鏎nicze. Niech耩 budzi豉 tylko polityka personalna - opieranie rz康闚 na niemieckich przybyszach (podobn zasad stosowa Wac豉w r闚nie w Czechach). W鈔鏚 miejscowych zaufaniem Wac豉wa cieszyli si wy陰cznie: biskup krakowski Jan Muskata, biskup wroc豉wski Henryk z Wierzbna oraz ksi捫 opolski Bolko I.

Przegrana wojna Wac豉wa II o tron w璕ierski dla syna
W 1301 r. uda這 si r闚nie Przemy郵idzie zdoby po wymar造ch Arpadach tron w璕ierski dla swojego jedynego syna Wac豉wa III. By to szczyt pot璕i Wac豉wa II, gdy wkr鏒ce sukcesami w Polsce i na W璕rzech poczuli si zaniepokojeni s御iedzi. Szczeg鏊nie pal帷a sytuacja by豉 na W璕rzech, gdzie zar闚no papie Bonifacy VIII jak i kr鏊 rzymski Albrecht popierali kandydatur pochodz帷ego z Neapolu Karola Roberta. Pocz徠kowo wydawa這 si, 瞠 W璕ry stoj przed Przemy郵idami otworem, gdy na mocy uchwa造 sejmu w Budzie niemal jednog這郾ie wybrano Wac豉wa III na kr鏊a (jako W豉dys豉wa V). Z powodzeniem te uda這 si doj嗆 do porozumienia z mo積ymi w璕ierskimi na zje寮zie w Brnie, a 27 sierpnia 1301 r. arcybiskup Kaloscy - Jan, uroczy軼ie koronowa Wac豉wa III na w璕ierskiego kr鏊a w Bia這grodzie Kr鏊ewskim.

Problemy jednak zacz窸y si, kiedy Wac豉w (jednocze郾ie z wypadkami na W璕rzech) zapragn掖 w陰czy do Czech nale膨c do Niemiec Mi郾i. Jednocze郾ie papie wys豉 na W璕ry swojego legata w osobie kardyna豉 Miko豉ja Boccassiniego, kt鏎y skutecznie zacz掖 podkopywa 鈍ie瞠 rz康y Przemy郵id闚. Dodatkowym policzkiem by這 zakwestionowanie korony polskiej Wac豉wa, jako dokonanej bez zgody papie瘸. W dniu 31 maja 1303 r. papie Bonifacy VIII og這si, 瞠 "W豉dys豉w V" sprawuje rz康y na W璕rzech bezprawnie i zwolni jego poddanych od wszelkich obowi您k闚 lennych, polecaj帷 na kr鏊a Karola Roberta. Do koalicji antyczeskiej przy陰czy si te kr鏊 rzymski Albrecht Habsburg, ksi捫皻a haliccy oraz powracaj帷y z wygnania W豉dys豉w υkietek. Wprawdzie Wac豉w III pr鏏owa szachowa koalicj kontaktami z kr鏊em francuskim Filipem IV Pi瘯nym, lecz ten ostatecznie nie zdecydowa si w陰czy do wojny.

W 1304 r. Wac豉w II, nie chc帷 straci W璕ier, musia przedsi瞝zi望 wypraw zbrojn, kt鏎a jednak wobec unikania przez przeciwnika bitwy, nie mog豉 si zako鎍zy sukcesem. W ko鎍u (zagro穎ny inwazj Albrechta na Czechy) Wac豉w zdecydowa si wycofa do Pragi, zabieraj帷 ze sob syna oraz w璕ierskie insygnia koronacyjne miejscowych magnat闚 traktowanych jako zak豉dnik闚. Posuni璚ie to ostatecznie za豉ma這 poparcie dla rz康闚 Wac豉w闚 Czeskich na W璕rzech i wprawdzie uda這 si odeprze wypraw Niemc闚 pod wodz kr鏊a Albrechta Habsburga (niedaleko Kutnej Hory), lecz pot璕a Przemy郵id闚 zacz窸a chyli si ku upadkowi.

Zachwianie rz康闚 czeskich w Polsce
R闚nie w Polsce pozycja Wac豉wa II po 1303 r. najwyra幡iej uleg豉 zachwianiu. Ju w 1304 r. W豉dys豉w υkietek, korzystaj帷 z pomocy ksi捫徠 halickich i w璕ierskich magnat闚, opanowa Wi郵ic. Uda這 mu si przeci庵n望 na swoj stron tak瞠 kujawskich bratank闚 po Siemomy郵e - Leszka, Przemys豉 i Kazimierza III. Rz康y czeskie w Polsce przesta popiera r闚nie Boles豉w Mazowiecki, kt鏎y zdoby si nawet na odes豉nie do Pragi swojej czeskiej ma鹵onki Kunegundy.



妃ier, nast瘼stwo i opinia o Wac豉wie II
Wac豉w II Czeski zmar w dniu 21 czerwca 1305 r. na gru幢ic po d逝giej chorobie. 妃ier kr鏊a w m這dym wieku (mia 34 lata), w po陰czeniu z tragiczn 鄉ierci syna w nieca造 rok p騧niej, wzbudzi豉 w鈔鏚 wsp馧czesnych podejrzenie jej nienaturalno軼i. Brak jednak na to dowod闚. Zosta pochowany w Zbras豉wiu ko這 Pragi. By 穎naty dwukrotnie. Z pierwsz 穎n - Gut von Habsburg - doczeka si dziesi璚iorga dzieci, za z drug 穎n - Piast闚n Ryks El瘺iet - doczeka si c鏎ki. Zdaniem kronikarza Ottokara Styryjskiego Wac豉w II mia tak瞠 niezwykle liczne potomstwo naturalne. Na podstawie znanych 廝鏚e wiadomo jedynie, 瞠 kr鏊 mia nie郵ubnego syna Jana Volka i by mo瞠 tak瞠 c鏎k El瘺iet.

Wac豉w II na zawsze pozostanie w pami璚i jako w豉dca kontrowersyjny. Z jednej strony jego rz康y w Polsce s traktowane jako brutalna obca okupacja. Z drugiej jego kr鏒kie, bo zaledwie pi璚ioletnie panowanie (licz帷 od dnia koronacji) przyczyni這 si rozwini璚ia tendencji zjednoczeniowych, uwie鎍zonych sukcesem przez W豉dys豉wa υkietka.

Grosz praski (豉c. grossus pragensis, czes. pra駒k gro) - srebrna moneta czeska wprowadzona przez Wac豉wa II w 1300 r. By豉 bita do 1547 r. Sta豉 si najpopularniejsz monet obiegow i przeliczeniow w 鈔edniowiecznej, 鈔odkowej Europie. W Polsce nazywany r闚nie groszem czeskim lub groszem szerokim.


Grosz praski Wac豉wa II (awers i rewers)

Podstaw jej znaczenia by造 zasobne z這瘸 srebra w Kutnej Horze, kt鏎e pozwala造 na bicie do kilkunastu milion闚 groszy rocznie. 畝den inny kraj regionu nie m鏬 sobie pozwoli na utrzymanie warto軼i grosza zbli穎nej do grosza praskiego. Pr鏏a Kazimierza Wielkiego z groszem krakowskim nie uda豉 si. Ma貫 zasoby srebra w Polsce powodowa造, 瞠 koszt bicia groszy by wy窺zy, ni mo磧iwa do osi庵ni璚ia warto嗆 rynkowa, kt鏎 narzuca grosz praski. Oczywi軼ie r闚nie grosz praski ulega dewaluacji.

Waga grosza wynosi豉 3,78 g, co odpowiada這 12 denarom ma造m i stanowi這 1/60 obrachunkowej jednostki - kopy. Pocz徠kowo zawiera 3,527 g czystego srebra, sto lat p騧niej ju tylko ok. 2 g, a na pocz徠ku XVI w. 1,255 g. Nie zmieni si natomiast nigdy typ grosza praskiego. Na awersie by豉 korona z podw鎩nym otokowym napisem zawieraj帷ym imiona emitent闚 (kr鏊闚 czeskich) i ich tytu. W przypadku W豉dys豉wa Jagiello鎍zyka: WLADISLAVS SECVNDVS DEI GRATIA REX BOEMIE. Na rewersie znajdowa si czeski lew otoczony napisem GROSSI PRAGENSES. Nazwa grosz praski pochodzi豉 nie od miejsca bicia monety, kt鏎ym by豉 Kutna Hora, ale od praskiej grzywny, na kt鏎ej oparta by豉 reforma Wac豉wa II.

Grosz praski w XIV w. opanowa rynek pieni篹ny 奸御ka, Polski i Mazowsza. W XV w. zdominowa r闚nie Litw, Bia這ru i Ukrain. Zdarzaj si odkrycia skarb闚 groszy praskich, licz帷e kilka tysi璚y sztuk tych monet (Pozna, Ozork闚, 字oda Wielkopolska).

Przyk豉dowe ceny
W XIV i XV w. w馧 kosztowa w Polsce ok. 30 groszy praskich, ko ok. 300 groszy praskich, buty ch這pskie 4 grosze, baran 8 groszy, 逝k 8 groszy, kusza 60-120 groszy, pe軟a zbroja p造towa 475 groszy, kura 1 grosz, 1/2 achtela czyli p馧 beczu趾i piwa - 8 groszy, najta雟za przy豚ica 144 grosze, miecz do 70 groszy, sztylet 8 groszy. Jeden 豉n ziemi w Pyzdrach kosztowa 192 grosze, a kram w Przemy郵u 960 groszy. Biblia kosztowa豉 30 grzywien krakowskich, czyli 1440 groszy praskich. Grzywna krakowska to opr鏂z miary wagi r闚nie jednostka obliczeniowa r闚na 48 groszom.

Transakcje
Kazimierz Wielki zap豉ci w 1335 r. Janowi Luksemburskiemu 20 000 kop (1 200 000) groszy praskich za zrzeczenie si praw do tronu polskiego i zwierzchnictwa nad Mazowszem, a do這篡 jeszcze 奸御k. Mieszczanie Kamie鎍a Podolskiego zobowi您ani byli pod koniec XIV w. p豉ci w豉軼icielowi d鏏r 20 groszy praskich rocznie z 豉nu uprawianej ziemi. Za kamienic, kt鏎a sta豉 si zacz徠kiem Collegium Maius, W豉dys豉w Jagie陶o zap豉ci 28 800 groszy. Mieszka鎍y Warszawy mieli, w zamian za przywileje nadane im przez ksi璚ia Janusza Starszego w 1413 r., p豉ci 60 kop (3600) groszy praskich rocznie.

W豉dys豉w Jagie陶o za uwolnienie rycerzy walcz帷ych pod Grunwaldem po stronie Krzy瘸k闚 za膨da 100 000 kop (6 000 000) groszy praskich. W 1427 r. Mikulasz Trczka kupi zamek Homole ko這 K這dzka za 1000 kop (60 000) groszy praskich. Semen Wasilewicz Nie鈍icki za 300 kop (18 000) groszy praskich kupi R闚ne w 1461 r. W 1514 r. kanclerz wielki koronny Krzysztof Szyd這wiecki kupi od biskupstwa lubuskiego Opat闚 i 16 okolicznych wsi za 10 000 groszy szerokich praskich. Tanio, ale miasto i okolica by造 zniszczone podczas najazdu tatarskiego w 1502 r.

Oczywi軼ie transakcje te nie odbywa造 si realnie wy陰cznie w groszach praskich. W nich by豉 wyra穎na warto嗆. P豉cono r騜nymi monetami. Cz瘰to liczonymi nie na sztuki, ale na wag.

廝鏚這: Mennica Polska / Wikipedia

Dost瘼no嗆: produkt dost瘼ny




 |  Strona g堯wna  |  Nowo軼i  |  O firmie  |  Regulamin  |  Aktualny stan koszyka  |  Kontakt  | 
oprogramowanie Sklepy internetowe

Sklep numizmatyczny - Polskie i zagraniczne monety kolekcjonerskie, banknoty polimerowe
Monety z這te, monety srebrne, monety Kanonizacja Jana Paw豉 II, monety okolicznociowe 5 z
Numizmatyka: Z這to lokacyjne: Z這te sztabki: Abonament numizmatyczny 2015
Skarby Stanis豉wa Augusta, Kanonizacja Jan Pawe II
Sitemap